عبد ناگهان به خودش آمد. او با شیطان معامله کرده بود! میدانست که باید از دستورش سرپیچی کند، که باید فرار کند. ولی صدای رعدآسای مرد توی سرش پیچید و برخلاف میلش عمل کرد. با چشمانی که از وحشت گشاد شده بود، دست خودش را تماشا کرد که جلو رفت و چفت در را باز کرد. در روی لولایش غژغژ کرد و صداهایی جدید توی گوشش پیچید. همنوایی زمزمههایی شیطانی دوروبرش چرخید و بدن گرمش سرد شد.
جویندگان مقبره 4 (جنگجویان سنگی)
رن گفت: «وای! وین!» و مشتاقانه اطراف را برانداز کرد. الکس گفت: «باید حداقل سههزار کیلومتر از جایی که بودیم فاصله داشته باشه ... اونوقت ما همهش یه دقیقه تو راه بودیم.» یاد منظرهی تاریک و عجیبوغریبی افتاد که با ناامیدی میانش دویده بودند ... آیا واقعاً میان جهان پس از مرگ سفر کرده بودند؟ ذهنش از سؤالهای بزرگ و گیجکننده پر بود، ولی الان نگرانیهای بزرگتری داشت. وقتی نگاهش روی لبههای تاریک خیابان میچرخید، طلسمآویز باستانیاش را در کنار پوستش حس میکرد که گرم میشود. این یک هشدار بود...
«الکس» و «رن» با تمام وجود در جستوجوی طلسمها هستند. حالا دیگر زیاد وقت ندارند چون میفهمند سازمان نقشهی شومی در سر دارد و میخواهد ارتشی شکستناپذیر از جنگجویان سنگی برپا کند. طلسمهای گمشده تنها چیزی است که میتواند این نقشهی شیطانی را نقشبرآب کند.
با دنبالکردن چند سرنخ که فقط الکس از آنها سر در میآورد و با گذشتن از دروازههای جادویی، عاقبت تعقیب و گریز آنها را به مصر و گذشتهی دور الکس میکشاند. ولی هر چه به طلسمها نزدیکتر میشوند، الکس بیشتر میترسد. خنثی کردن طلسمهای قدرتمند گمشده که دنیا را به چنین هرجومرجی کشانده یک جادوی دیگر را هم خنثی میکند: جادویی که زندگی را به الکس برگردانده است.