چطور میشد آنقدر به من نزدیک و آنقدر دور از دسترسم باشد. همینجا پشت این پنجره بود و حالا که نبود، نگاهش مدام مقابل چشمانم تکرار میشد …من گلاندام بودم؟ همان کسی که هزاران فدایی داشت؟ توی آینه به قیافهی نزارم نگاه کردم. چشمانم غرق خون شده بودند. چند روز بود خواب و خوراک نداشتم. دولت کنارم آمد. دست روی گونهام کشید و اشکهایم را پاک کرد: «گلاندامم، از چه میترسی؟»… هزاربار گفته بودم و هزاربار گفته بود نترسم، پدرم نمیگذارد دست کسی بهزور به من برسد. دولت پشتم ایستاد و قربان صدقهام رفت....
ماجراهای آقای بولک
ﺁقای بولک مرد کوچکی است که نمیشود سنش را حدس زد. او پشت یک کراوات خاکستری که برایش خیلی بزرگ است، گم شده. قدش به زحمت به میز کارش میرسد، حتی زمانی که روی نوک پاهایش ایستاده!برای آنکه باوقار بهنظر برسد، لباسهای سایز بزرگ میپوشد. حتی پاچههای شلوارش را تا نمیزند و از کمربند هم استفاده نمیکند. خیاطش بارها به او گفته که اندازهی پاچهی شلوار تو را مرد نمیکند، اما بولک که نمیخواهد چیزی در این مورد بشنود، میگوید: «خواهش میکنم! شلواری بهاندازهی مشتریهای بزرگتان میخواهم.»راه رفتن با ش...
کار «آقای بولُک» مُهرکردن نامههای پستی است. یک مرد کوتوله که زیر بوتهی کلم به دنیا آمده و قدش بهزور به میز کارش میرسد، خانم آگات هم هست، خانمی که شیرینیهای خوشمزه میپزد و آقای بولُک دل به او و شیرینیهایش بسته. وقتی سروکلهی غول بزرگ پیدا میشود و سایهی آقای بولُک و خانم آگات را میدزدد ... اصلاُ بهتر است خودتان داستان را از سیر تا پیاز بخوانید. داستانی که فصلبندیاش سر و تهِ آنجوری ندارد و میشود به هر روشی آن را خواند و همهجوره از خواندنش لذت برد.