قهرمان من (داداش ابراهیم)

قهرمان من (داداش ابراهیم)

از همان کودکی از بیکاری متنفر بود.

یا درس می خواند، یا ورزش می کرد یا مشغول کار و عبادت بود.

به اندازه‌ی مورد نیاز هم استراحت و تفریح داشت.

ابراهیم هادی در کنار درس، ورزش و کار، هوای اطرافیانش را هم داشت.

اگر در کنارش آدم فقیری زندگی می کرد، به او کمک می کرد.

اگر انسان نیازمندی را می‌دید بی تفاوت از کنارش نمی گذشت.