100 کارت نگاه کن گوش کن نتیجه بگیر نشر نردبان
100 کارت نگاه کن گوش کن نتیجه بگیر سراغ یک مشکل آشنا رفته است. بیشتر سوءتفاهم های روزمره از یک چیز می آید. گوینده جمله را نصفه می گذارد و شنونده باید بقیه را حدس بزند. بچه ها در این کار تازه کارند و به همین دلیل زود اشتباه برداشت می کنند. این جعبه دقیقا روی همین نقطه کار می کند. یعنی به جای حفظ کردن، از کودک می خواهد از سرنخ ها نتیجه بگیرد. اما این تمرین بدون یک بزرگ تر که پیام را بخواند پیش نمی رود.
100 کارت نگاه کن چطور کار می کند
روی هر کارت یک موقعیت تصویری هست. بزرگ تر پیام را می خواند و کودک باید تصمیم بگیرد که پیام به کدام قسمت تصویر اشاره دارد. سپس درباره دلیلش حرف می زنید. بسته 100 تایی است و روی کاغذ گلاسه چاپ شده. این 100 تصویر همه موقعیت روزمره اند، نه صحنه های خیالی. همچنین چند ایده بازی هم همراه جعبه آمده تا کار یکنواخت نشود. پس یک جعبه ساده به چند تمرین متفاوت تبدیل می شود.
چرا بچه ها پیام ناقص را اشتباه می فهمند
مهارت استنتاج یک توانایی آموختنی است و درک آن با تمرین بالا می رود. کودک باید یاد بگیرد بین چیزی که شنیده و چیزی که دیده پل بزند. یک نگاه دقیق به تصویر اغلب همان چیزی را می گوید که جمله نگفته است. مقاله Inference در ویکی پدیا همین فرایند رسیدن از شواهد به نتیجه را توضیح می دهد. در واقع تقویت مهارت شنیداری بدون توجه به بافت تصویری ناقص می ماند. به همین دلیل کارت ها هر دو کانال را همزمان درگیر می کنند. یعنی حافظه شنیداری و دقت دیداری با هم تمرین می شوند و درک شنیداری کودک عمیق تر می شود.
100 کارت نگاه کن برای چه سنی است
ناشر رده 7 سال به بالا را نوشته است. این عدد منطقی است، چون کودک باید بتواند جمله بلند را در ذهن نگه دارد. برای بچه چهار پنج ساله این کار خسته کننده می شود و نتیجه نمی دهد. از سوی دیگر نوجوانی که مسئله های پیچیده تر حل می کند، اینجا چالشی پیدا نمی کند. بازه واقعی همین سال های میانی دبستان است. برای دیدن گزینه های هم رده، قفسه بازی فکری را ببینید.
برای چه بچه ای مناسب نیست
اگر دنبال یک بازی رومیزی هستید که بچه ها خودشان بنشینند و بازی کنند، این جعبه آن نیست. اینجا همیشه یک بزرگ تر باید پیام را بخواند. همچنین برای کودکی که هنوز جمله های بلند را دنبال نمی کند زود است، چون درک مطلب شنیداری هنوز شکل نگرفته. در ضمن کارت ها امتیاز و برنده ندارند، پس بچه ای که دنبال رقابت است ممکن است زود کنار بکشد. اما اگر هدفتان تمرین دقت و درک شنیداری در گفت وگوی روزمره است، انتخاب درستی است.
