کارت نسل قدیم Retro بازی فوتبالیست های قدیمی
کارت نسل قدیم Retro یک دسته ارزان با چهره فوتبالیست های قدیمی است. کارت بازی با تصویر ورزشکار در ایران سابقه ای طولانی دارد و از سرگرمی های رایج دهه شصت بوده است. پس این بسته یک بازی نوستالژی برای بزرگ ترها هم هست. بنابراین وقتی روی میز باز شود، معمولا خاطره ها هم باز می شوند.
چرا کارت نسل قدیم فرق دارد
بچه ای که فقط بازیکنان امروز را می شناسد، با این کارت ها یک قدم به عقب می رود. او اسم هایی می بیند که در تلویزیون نمی شنود. پس می پرسد این کیست. همین سوال کوچک در خانه ای که پدرش فوتبال دیده، به یک گفتگوی طولانی تبدیل می شود. در واقع کارکرد این بسته بیشتر از یک اسباب بازی است. زیرا حافظه خانوادگی را جلو می کشد. پس یک بازی نوستالژی ارزان می تواند شب خانه را عوض کند. حس نوستالژی هم چیزی است که با خرید گران تر به دست نمی آید.
روش بازی با کارت نسل قدیم Retro
روش همان مقایسه ساده است. یک ویژگی اعلام می شود و عدد بالاتر کارت حریف را می برد. اما در نسخه های قدیمی تر معمولا فقط تصویر و اسم روی کارت بود. تاریخچه رشته و ستاره هایش را در مدخل فوتبال می شود دنبال کرد. پس اگر کارت ها شاخص عددی نداشتند، خودتان می توانید قانون بگذارید. مثلا هرکس چهره را زودتر شناخت کارت را ببرد.
حواستان به این باشد
این بسته کالای کلکسیونی اصل نیست و یک چاپ ارزان قیمت است. پس انتظار مقوای ضخیم و روکش براق نداشته باشید. از سوی دیگر همین ارزانی اجازه می دهد بچه بدون ترس با آن بازی کند. یک دور کوتاه است و پنج تا ده دقیقه بیشتر طول نمی کشد. به همین دلیل برای سفر و انتظار مطب گزینه خوبی است.
قطعه ریز و خوراکی ندارد، اما کارت مقوایی برای زیر سه سال مناسب نیست. در بازار جهانی به این سبک کارت Retro می گویند. پس واژه Retro اینجا یعنی همان نسل پیشین فوتبال. ارزش این بسته بیشتر نوستالژی است تا کیفیت چاپ. اگر دنبال بسته های محکم تر می گردید، دسته بازی های کارتی فروشگاه را ورق بزنید.
