… اتاق بکتاش را قبلاً دیده بود. در کودکی! با حارث به آنجا آمده بودند برای مراسم نهار بازی. سر ظهر مرداد، بکتاش میشد آشپز و پیالههایشان را پر از دوغ میکرد و با کف دست کاکوتی خشک میمالید و خرد میکرد روی دوغ. بعد هر سه مینشستند روی لبهی ایوان و پاهایشان را میانداختند پایین و تکان میدادند و نان را در دوغ ترید میکرد و میخوردند و از آرزوهای بزرگ و کوچکشان میگفتند. همانروز عصر بود که رابعه ملافهی سفید دور خودش پیچیده بود و در حیاط و ایوان دنبال بکتاش کرده بود و به اصرار میخواست تا با...
گناه فرار
بالا بردنش را ندیدم، اما برعکس خواباندنش را حس کردم. کشیدهای که همیشه به یاد خواهم داشت. سکوتی را که داخل ماشین حکمفرماست مزهمزه میکنم. تا یک لحظه پیش عین زغال گُر گرفته بودم؛ اما حالا آرام آرامم، مثل دریای روغن ... آرامشم شکوهمندانه است. راستش خودم هم تعجب میکنم. میدانم که بازی را بردهام. این سیلی برای من یکجور پیروزی بهحساب میآید. حالا رئیس منم.
شبی پدری عجول بعد از زیرگرفتن زنی در جاده، توقف نمیکند و میگریزد، کیلومترها دورتر از محل حادثه اتومبیلش را میسوزاند و همهچیز را فراموش میکند. اما پسرش که شاهد این ماجراست ... نه! او هرگز فراموش نمیکند. بعد از آن همهچیز میان او و پدر تغییر میکند.