مشاهیر خفن (نویسندگان و داستان های درازشان)

جان و الیزابت زن جوانی به اسم مری وِلِر را استخدام کردند تا مراقب دیکنز کوچولوها باشد. قصه هایی که مری پیش از خواب برای بچه ها تعریف می کرد، از نوع قصه های خرگوش پشمالو یا هری خارپشته نبود، بلکه اسم های مناسبی داشتند مثل ناخدای قاتل. چارلز بعدها نوشت که مری سبک راحت و خودمانی قصه گویی اش را با «… دو دستی پنچول انداختن در هوا و سردادن غرشی بلند، کوتاه و بم» شروع می کرد. این طور که معلوم است مری بهترین پرستار بچه ای بوده که هر بچه ای آرزویش را دارد! قصه های ترسناک و دلهره آور مری درباره مردی که از گوشت زن هایش پیراشکی می پخته، شاید اولین آشنایی های چارلز با قدرت قصه گویی را کمی با وحشت درهم آمیخته باشد.