چطور میشد آنقدر به من نزدیک و آنقدر دور از دسترسم باشد. همینجا پشت این پنجره بود و حالا که نبود، نگاهش مدام مقابل چشمانم تکرار میشد …من گلاندام بودم؟ همان کسی که هزاران فدایی داشت؟ توی آینه به قیافهی نزارم نگاه کردم. چشمانم غرق خون شده بودند. چند روز بود خواب و خوراک نداشتم. دولت کنارم آمد. دست روی گونهام کشید و اشکهایم را پاک کرد: «گلاندامم، از چه میترسی؟»… هزاربار گفته بودم و هزاربار گفته بود نترسم، پدرم نمیگذارد دست کسی بهزور به من برسد. دولت پشتم ایستاد و قربان صدقهام رفت....
کتاب تابستان
کودک از مادربزرگ پرسید: «کِی میمیری؟»
مادربزرگ جواب داد: «بهزودی، ولی کمترین ربطی به تو ندارد.»
ـ چرا؟
مادربزرگ جواب نداد و روی صخره راهش را بهسوی درهی تنگ ادامه داد.
کتاب تابستان حکایت سوفیا، پدر و مادربزرگش است که در جزیرهای در خلیج فنلاند با هم تعطیلاتشان را میگذرانند. تماشای پرندگان وحشی، نوشتن کتابی دربارهی کرمهای خاکی یا تماشای ملوانان رهگذر، لحظههایی از زندگی سوفیای کوچک در فصل تابستان است. این کتاب، داستان دوستی بانویی مسن و استثنایی با نوهی شش سالهاش سوفیا است. مادربزرگی که هم مهربان است و هم سختگیر، هم بازیگوش است و هم یواشکی سیگار میکشد. نوهاش سوفیا هم دختربچهای مستقل و کنجکاو است. آنها با هم در جزیره تحقیق میکنند و تجربههایشان را به هم منتقل میکنند و از هم میآموزند.