دنیای ستارگان (نگاهی به ساختار و تحول در کهکشان راه شیری)

سحابی های ستاره ساز
تشکیل ستاره را می توان در سرتا سر راه شیری دید،اما اساسا در بازوهای حلزونی و نزدیک مرکز کهکشان بارزتر است، جای یکه فراوانی ذرات ستاره ساز وجود دارد: یعنی غبار و گاز. در این نواحی، ماده بین ستاره ای به حد کافی برای ابرهای مولکولی، متراکم می باشد تا به حیات حود ادامه دهند این ابرها سرد و آشکار هستند همانند سحابی های تیره، تنها زمانی قابل رویت هستند که در مقابل دورنمایی روشن تر شکل گرفته باشند. وقتی که ستاره ها متولد میگردند، این ابرها از درون روشن میشوند تا تابش سحابی ها شروع شود، که می توان گفت از زیباترین مناظر در کهکشان راه شیری هستند.