رفتم بالا اومدم پایین شعر به کودکان کمک می کند که دنیای ناشناخته را کشف کنند.شعر به کودکان امکان می دهد که تخیل خود را در فضای بیکران رها کنند.شعر به کودکان توانایی ساختن دنیاهای تازه را می دهد. این مجموعه از شعرهای ناصر کشاورز،شاعر صمیمی کودکان ایران،سرشار از بازیگوشی کودکانه است.این شعر ها هم به کودکان لذت می دهد و هم ذهن آنان را به دنیاهای نوباز می کند.
بازی با ابزارهای ساده (بازی های چوب)
روزگاری اسباببازیهای کمی وجود داشت اما کودکان همیشه بازی میکردند، با هرآنچه در اطرافشان پیدا میشد. با سنگ و چوب و خاک و پارچه و کاغذ و طناب با آب و باد و هستهی میوه و کلاه و بالش و پر و...که هیچکدام به اسباببازیهای امروزی شبیه نبودند. شاید تو هم بسیار بازی کرده باشی؛ بدون اسباب بازی یا با اسباب بازی. شاید اسباب بازیهای زیادی را تجربه کرده باشی اما این فرصت را هم از دست نده که با سادهترین وسایلی که در محیط زندگیت وجود دارند، بازی کنی و آنها را به اسباب بازی تبدیل کنی. این بار به اسباب بازی فکر کن که طبیعت به و میبخشد: به چوب. تو میتوانی به چوبی که دیگر زنده نیست، زندگی ببخشی و آن را به یک اسباب بازی تبدیل کنی. چوب به سادگی میتواند اسباب بازی تو باشد. همان شکلی که از طبیعت به دست میآید یا با کمی تغییر. چوبها یکی از سادهترین وسایلی هستند که تو میتوانی از آنها ابزار بسازی: شاید هرچوبی قصهای داشته باشد که فقط تو میدانی و تو...نگذار قصهی چوب ها فراموش شوند.