یک خبر بالانگیز! «عید قلبهای گرم» نزدیک است. من یک عالمه هدیه برای دوستانم ساختهام. دل توی دلم نیست زودتر هدیهها را برایشان ببرم. اما بعد میفهمم هدیهی چند تا از پَرپَریترین جغدهای زندگیام را فراموش کردهام! ای وای! حالا چه خاکی به پرم بریزم؟
پسری در برج
داخلشان دیده میشود چون یکجور پوست شفافی دارند که میشود پشتش را دید. مایع درونشان من را یاد حوضچههای کوچولوی بنزین توی جادهها و دایرههای رنگین داخلشان میاندازد. یا یاد وقتی آدامست را باد میکنی و بلافاصله نمیترکد و لحظهای کوتاه میشود دید که سطحش پر است از رنگهای در حال حرکت؛ صورتی و سبز و زرد.
داستان پسری در برج داستان بهیکباره دچار مصیبت شدن، داستان مسئولیتپذیری، داستان رشد و بالندگی و داستان همدلیها در شرایط سخت و طاقتفرساست. داستان بزرگ شدن پسری کمتجربه که بهیکباره انبوهی از مشکلات بر سرش هوار میشود و در هجوم این مشکلات تکوتنها میماند. باید در شهری خالی از سکنه بماند، از مادری که افسرده و بیمار است و هیچ از دنیای دوروبرش خبر ندارد، مراقبت کند و در شرایط بحرانی بیآبی و بیغذایی به فکر راه چاره باشد، از همه بدتر «بلاچرها» هستند، هاگهای سمی و خطرناکی که از گیاهی مرموز در هوا پخش میشوند، بهشکل تودهای شبیه ابری آبیرنگ در هوا حرکت میکنند، پیِ ساختمانها را میخورند و آنها را واژگون میکنند. ادی این پسر نوجوان با وحشت و ترس در آپارتمانی که هر لحظه بیم فرو پاشیدنش وجود دارد، تکوتنها با مادری که حاضر به ترک خانه نیست، سر میکند …