همه چیز از آن روزی آغاز شد که دعوتنامهای عجیب دریافت کردیم. با مربیهایمان در رختکن بودیم. من نامه را باز کردم و شروع به خواندن کردم. به بازی در تورنمنت «کمپ چهارم» دعوت شده بودیم. هیچکداممان چیزی دربارهی این مسابقات نمیدانست؛ حتی آلیسیا که همیشه داستانهایی از تیمهای افسانهای و اسرارآمیز برایمان تعریف میکرد. این که هیچیک از ما برای شرکت در مسابقات ثبتنام نکرده بود، نشان میداد شخص نامعلومی به مسابقهی اسرارآمیزی دعوتمان کردهاست، با قوانینی که با آنها آشنایی نداشتیم.
پنی قشقرق 1 (آهن ربای دردسر)
مروز صبح با اینکه تعطیل بود، بیدار که شدم بهخاطر چند تا چیز خیلی حالم گرفته بود:۱. دیسی، خواهر یازدهسالهی اعصابخردکنم، امروز دوبرابر همیشه رفته بود روی اعصابم، چون فردا میخواهد برود دیدنِ نمایش «میمون دیوانه» و واسهی همین خیلی خوشخوشانش است.ب. من اجازه ندارم بروم دیدنِ نمایش «میمون دیوانه»، چون مامان میگوید آنجا امکان رخدادن فاجعه خیلی زیاد است. تازهاش هم قیمت بلیطش ۸ پوند و 75 پنی است و من هنوز از آن باری که تصادفی زنگ زدم هند، 7 پوند و 50 پنی به مامان بدهکارم.۳. هیچی کورنفلکس و...
قصههای خندهدار از زندگی یک دختر آتشپاره که یک عالمه ایدههای درخشان منحصربهفرد دارد و ایدههایش کلی دردسر به پا میکنند. پنی پشتِ هم دستهگل به آب میدهد و از یک دردسر میرود سراغ دردسر بعدی. خودش که میگوید هیچکدام از این دردسرها تقصیر او نیست، ولی بابایش صدایش میکند «پنیقشقرق».
مثلا در این جلد پنی اصلاً نمیخواست دخترعمویش کچل شود و کلهاش پُر از چسب بشود یا اینکه واقعاً نمیخواست سگ همسایهشان را بدزدد و بهش زبان روسی یاد بدهد.
واقعاً هیچکدامشان تقصیر پنی نبود. چیکار کند؟ پنی یک آهنرُبای دردسر است.