خاستگاه

دریاسالار لوئیس آویلا بر روی سه‌پایه‌ای داخلِ نوشگاهِ خلوتی در شهری غریب نشسته بود. برای انجام‌دادنِ کاری در عرضِ دوازده ساعت چندین‌هزار کیلومتر پرواز کرده بود و حالا بعد از چنین سفری دیگر نا نداشت. جرعه‌ای از دومین گیلاسِ مخلوطِ تونیک و آبِ خود را نوشید و به مجموعه‌ی رنگارنگِ بطری‌های پشتِ پیشخوان زل زد.

پیش خودش گفت هر آدمی می‌تونه وسطِ بیابون مست نکنه، ولی آدم باید خیلی قرص و محکم باشه که تشنه توی واحه بشینه و حتا لب تر نکنه.