دری و بره ی سیاه کوچولو

این دوتا دنیای من مثل بستنی قیفی وانیلی شکلاتی به هم پیچ‌خورده‌اند. چیزهای واقعی و غیرواقعی باهم قاطی می‌شوند و مزه‌ی عجیب‌وغریبی می‌گیرند. همیشه کلی چیز برایم اتفاق می‌افتد! ولی برادر و خواهرم همه‌اش می‌گویند من اعصاب‌خردکن هستم. تازه، میگویند غذا خوردنم هم حال به هم زن است.

هرروز صبح، لوک و ویولت با جعبه‌های برشتوک جلویم دیوار درست می‌کنند تا صبحانه خوردنم را نبینند.

لوک می‌گوید: «نمی‌خواهم وقتی برشتوک خیسش را هورت می‌کشد چشمم بهش بیفتد.»

ویولت می‌گوید: «غق! طاقت ندارم ببینم شیر از چانه‌اش می‌چکد.»