من ملاله هستم (دختری که برای گرفتن حق تحصیل ایستادگی کرد...)

«من ملاله هستم» عنوان کتابی است نوشته‌ی ملاله یوسف زی که نشر زرین اندیشمند آن را به چاپ رسانده است. داستان ملاله یوسف زی از آنجا شروع می‌شود که والدین او بعد از تولد یک دختربچه در بخش خود در شمال پاکستان شروع به کار می‌کنند. او می‌گوید که در جشن به دنیا آمدن یک پسر، تفنگ شلیک می‌کنند اما چنین کاری را برای دختران انجام نمی‌دهند. سرنوشت آن‌ها این است که آشپزی و نظافت انجام دهند تا نه دیده شوند و نه شنیده. پس چطور ملاله این کار را انجام داد؟ کسی که به‌سختی نامش وارد شجره‌نامه‌ی خانواده شد چطور توانست نماد قدرتمند در کتاب‌های تاریخ برای حق جهانی تحصیل دختران باشد؟ خاطرات او با عنوان «من ملاله هستم» جواب این سؤال را به ما می‌دهد.

ملاله یوسف زی یک مبارز آموزشی از دره سوات پاکستان است که با نوشتن مقاله در مورد زندگی در دوران طالبان برای بی.بی.سی اردو مورد توجه عموم قرار گرفت از نام مستعار گل ماکایی برای مقاله‌هایش استفاده می‌کرد. او اغلب در مورد مبارزه‌های خانواده‌اش برای حق تحصیل دختران در جامعه‌ی خودشان صحبت می‌کرد. در اکتبر ۲۰۱۲، ملاله هدف شلیک طالبان قرار گرفت و آن‌ها زمانی که ملاله با اتوبوس از مدرسه به خانه بازمی‌گشت، گلوله‌ای به سرش شلیک کردند؛ اما او به‌طور معجزه‌آسایی نجات پیدا کرد و به مبارزه‌ی خود برای آموزش ادامه داد. ملاله به پاس شجاعت و حمایت، در سال ۲۰۱۴، جایزه‌ی نوبل را دریافت کرد و با داشتن ۱۷ سال جوان‌ترین فردی شد که این جایزه را دریافت کرده است.

همچنین او افتخار دریافت جایزه‌ی صلح ملی پاکستان را در سال ۲۰۱۱ داشت و در سال ۲۰۱۳ جایزه‌ی بین‌المللی صلح کودکان را دریافت کرد و اسمش در لیست برترین شخص سال روزنامه تایمز نوشته شد. ملاله تلاش می‌کند از طریق صندوق ملاله، که یک سازمان غیرانتفاعی است، دسترسی همگانی به آموزش را امکان‌پذیر کند و در برنامه‌های آموزشی جامعه سرمایه‌گذاری کرده و از حامیان آموزش در سراسر جهان حمایت می‌کند.