قرنطینه

به سمت جنوب و سمت صداهای مرموز دیشب برگشتم. همه چیز در آن سمت آرام بود. اما از این ارتفاع می توانستم پشت درمانگاه را ببینم که حصار بلندی از تیرک هایی حفر شده در زمین و به هم بسته شده ساخته بودند. حصار احتمالا از زمانی باقی مانده بود که از جزیره ی اتیک به عنوان زندان استفاده می شد. شاید زندانیان گاهی اوقات اجازه پرسه زدن داشتند؛ همان طور که ما اینجا در کلونی رفت و آمد می کردیم. مشخص بود آن حصار، خطی محسوب می شد که کسی اجازه ی رد شدن از آن را نداشت. پس من صدای آن حرکات را از کدام طرف دیوار شنیده بودم؟ و آن صداها صدای چه کسی بود؟