نیا چرخید، سوزنبرگهای درخت صنوبر کهنسال مقابل آسمان شب محو شدند و بعد هم با احساسی دلهرهآور، زمین بهسمتش شتافت. سورن دیوانهوار سعی کرد بالهای کوچک سیخشدهاش را به هم بزند. بیفایده بود! با خودش فکر کرد: «میمیرم. میشم یه بوفچهی مرده. تازه سه هفتهست که از تخم دراومدهم و زندگیم سر اومده!» ناگهان چیزی سقوطش را آرام کرد... جریان نسیم بود؟ تودهای باد؟ هوایی پفکرده که میان کُرکپَرهای زشتش جمع شده بود؟ همین بود؟ زمان آهسته شد. زندگی کوتاهش از مقابل چشمهایش گذشت... تکتک ثانیههای ع...
نگهبانان گاهول 3 (نجات)
بوبو پرسید: «چی تو رو کشونده اینجا، پسرم؟»
سورن بیمقدمه گفت: «منقارفلزی.»
بوبو جا خورد. «منقارفلزی؟ دربارهی اون چی میدونی، پسر؟»
سورن پلک زد. «اون؟ اون کیه؟» تا آن لحظه، سورن خیال میکرد که شبحکهای والدینش دربارهی یک شئ حرف زدهاند، چیزی مثل بُرادهها که ترس به جانش میانداخت، بُرادههایی که توی آکادمی سنتایگی بهزور جمعآوری میکردند.
انگار راستیراستی کرکوپَر جغد شاخدار درشتجثه و شعلهور، با شنیدن آن اسم ریخته بود زمین.
- ازش دور بمون. کاری به اون جغد نداشته باش، سورن.
از هنگامی که سورن را ربودند و به مدرسهی سنتایگی بردند، برای دیدنِ دوبارهی خواهرش، اگلانتین، لحظهشماری میکرد. حالا اگلانتین به زندگی سورن برگشته است، اما او سختیهایی را پشت سر گذاشته که شرحش در کلمات نمیگنجد. ازیلریب، معلم سورن، نیز ناپدید شده است. در عمق سنگدان سورن، چیزی قدرتمندتر از دانش به او میگوید که بین این رخدادهای مرموز ارتباطی وجود دارد. برای نجات ازیلریب، سورن باید راهیِ ماجراجوییِ خطرناکی شود. او در این ماجراجویی با قدرتهایی بسیار خطرناک و عظیم روبهرو خواهد شد و به حقیقتی پنهان پی خواهد برد؛ حقیقتی که ممکن است قلمروی جغدها را نابود کند.