افق

دو ساعت است نشسته‌ام روی نیمکت پارک و به یک جمله فکر می‌کنم. مامان بعدازظهر با یک سینی که دو تا چای و یک کلوچه توش بود وارد اتاقم شد. آمد کنارمٰ روی تخت نشست. از چشم‌هایش، که گاه زل می‌زدند به من و گاه سرگردان این طرف...